INCONTROCANTO is gebaseerd op de verhalen van twee kunstenaars, welke gekenmerkt worden door het gemeenschappelijk onderzoek rond de poëtica van de materie, organisch zowel als anorganisch.

De installatie “Verdwijning” (1991) van Theo Van Keulen en de performance “My Flight” van Marilena Vita vormen een wisselwerking via hun reflectie op de realiteit rond de menselijke limitatie. De eenmalige performance wordt op video opgenomen en vormt daarna een onderdeel van de tentoonstelling.

INCONTROCANTO, samengesteld door Luca Rezzolla, is te zien van 29 november tot en met 29 december 2018 bij Breed Art Studios, Het Laagt 178 te Amsterdam.

De Opening zal plaats vinden op zaterdag 24 november 2018 van 17 tot 21 uur. De performance van “Mijn vlucht” door Marilena Vita zal om 19.00 uur plaatsvinden.

Theo van Keulen

“Het werk dat ik bij Breed Art Studios laat zien heeft een zeer beladen onderwerp.

Het gaat over totalitaire regimes van onderdrukking en bezetting. Het gaat over het plotseling verdwijnen van mensen, die zijn opgepakt en achter prikkeldraad worden opgesloten. Meestal om politieke en/of religieuze redenen. Op twee panelen zijn samen 32 kleine schilderijen gemonteerd. Daar staat het verhaal van de gevangenen op, van honger, vernedering en marteling, maar ondanks alle ellende hebben ze nog een sprankje hoop bij het zien van een vogeltje en bloemetje. De installatie “Verdwijning” laat zien wat er achter blijft van de verdwenen gevangenen: koffers, schoenen en brillen.

Vind meer op > www.theovankeulen.nl

Marilena Vita (Siracusa – Italië )

“Mijn vlucht” - een performance.

De mens kan nooit een goddelijke toestand bereiken als hij niet in staat is om te vliegen.

Icarus, ondanks waarschuwingen van zijn vader, om de zon niet te naderen, zoekt zijn eigen vlucht. Het is allemaal kort, het draagt alle druk voor het leven zelf. “De grootste tragedie voor wie dan ook komt wanneer je nooit het licht ervaart tijdens het branden”, zegt Oscar Wilde.

Vlucht is de ervaring van het leven zelf, reis is een verdoemenis. We bezitten een lichaam maar we zijn niet het lichaam. Het bewoonde lichaam als instrument, dat onze ziel weerspiegelt in relatie tot andere menselijke wezens. Zwart silhouet, reflectie van materie: dat is de zon. Wanneer ik de verbeelding van mijn visie volg, dring ik door tot mijn ware essentie in al zijn diepte. Ik bezit niet en ik kan niet worden verslonden door vuur.

Ik reflecteer mezelf in wat ik ben, om een spoor achter te laten.

Tussen schoonheid en waarheid. Het lichaam als een archetype dat niet verkeerd begrepen kan worden. Het maakt deel uit van het leven zelf.

Echt, onecht, fantastisch en authentiek.

Vind meer op > www.marilenavita.com